okolice-poezji

choćby i ból

2010-12-02T14:26:00.000-08:00

żadnych listów słów żadnych
owoców róży parzących boleśnie

nie ma ust - rozchylonych płatków
kwiatu co przyjąłby mą gorączkę

pustka pożądanie

2010-12-01T01:25:00.000-08:00

rośniesz pustynio
płoniesz we mnie nicości

olbrzymiejesz i już nie wiem
którą kobietą cię nazwać

* * *

2010-12-01T01:23:00.003-08:00

o szlachetna pustko

co wyzwolisz nas z lęku

* * *

2010-11-29T02:35:00.000-08:00

milczenie jest słodkie

leje w moją pierś

kosmos pustki

* * *

2010-11-28T13:30:00.000-08:00

utonąłem w milczeniu
i nie wiem jak brzmi mój głos

po latach jałowych
nie krąży nawet echo gwiazdy słowa

słoje drzew zataczają coraz szersze kręgi
i coraz większy błąd

niespełnienie

2010-11-27T09:34:00.000-08:00

tak późno

że spojrzeć w oczy nie sposób
że lustro nawet ciemne już
że mojej twarzy nie dostrzega nikt

potykam się
niewidzialny nieważny nieważki
o swój daremny czas

przewala się nade mną szelest miast
wystygłych – źródeł które nie umiały
ugasić moich pragnień prostych

miłość i wolność dlaczego ominęły mnie

dlaczego

2010-11-26T09:26:00.000-08:00

dlaczego nie sięgnąłem po miłość
gdy była na wyciągnięcie

dlaczego cierpiałem za miliony
nie radząc sobie z samotnią własnych uczuć

dlaczego przerzucałem romantycznym gestem
płaszcz losu ponad młodością
skoro czekał tylko gorzki brzeg

teraz żuję niestrawną kromkę żalu

a nic się nie wraca

* * *

2010-11-23T08:29:00.000-08:00

jest dużo w nas podłego strachu
miłości prawie nic

z tego
nie powstaje wiersz

* * *

2010-11-22T09:22:00.001-08:00

Ziemia nietrwała jak głos

tylko widma nie chcą opuścić wyznaczonych miejsc

kto się tak upiera przy istnieniu

* * *

2010-11-20T09:12:00.000-08:00

nie zdjąłem dziś pidżamy
łóżka także nie ścielę
noc nie kończy się nie ustępuje

coraz wolniej chodzą ludzie
ulice są coraz dłuższe
mimo to wiadomo co za rogiem

to samo
wciąż to samo

* * *

2010-11-17T13:35:00.000-08:00

brak roślin ziemi krajobrazów

brak żywego stworzenia

choćby wołu w stepie

za którym sunąłby zadumany mużyk

upadek

2010-10-18T04:11:00.000-07:00

nie ma nadziei
ani namiastki jej – marzenia

światło dnia nie otwiera naszych oczu
głębia nocy nie wyostrza wzroku

tylko niema ściana i studnia bez dna

dzień noc

niebo niespełnienia

2010-08-15T04:30:00.000-07:00

trawy przekwitły zżółkły i włosy zbielały
niestety puste kłosy u wyjściowych wrót

choć Ziemia mknie wśród mgławic sierpnia
ani kropli pod niebem niespełnienia

mówi Piotr

2010-04-16T12:42:00.000-07:00

na twarzy Jezusa kładł się oliwkowy cień Ziemi
wiatr smagał milczące drzewo krzyża
jak na piaskową burzę zmierzchał dzień

w ustach miałem całą suchość pustyni
w oczach jej piekący pył
na sercu nieurodzajną grudę Jego śmierci

tak myślałem: nieurodzajną
wszystko co ostateczne nieurodzajne jest
myślałem

a jednak na skale mego serca
stanęły stopy Twoje

Rabbi

o lęku wezwanych

2010-04-02T10:20:00.000-07:00

pamięci Jana Pawła II

nie będąc rzadkością dla nas jesteś perłą
i studnią oazy ukrytą przez chamsin

choć wiosna jak brama grobowa zaprasza
my – spłoszone ptaki nie siejemy ziarna

nie dla nas – myślimy – wieże Jeruzalem
furta igielnego ucha zatrzaśnięta z hukiem

wodzeni przez lęk kochamy tęsknotę
gdy miłość tuż przy nas tuż przy nas

tuż

list

2010-03-22T14:26:00.000-07:00

dziś pierwszy wieczór wiosenny
i pierwsza w tym roku burza

deszcz ciepły zapachy ziemi
drzewa bez liści jeszcze

u mnie tylko znajoma
u mnie mieszkanie puste

taki dzień uroczysty
i wreszcie słowa wiersza

tylko miłości brak
bólu - tego nie

* * *

2010-03-06T14:23:00.000-08:00

tyle starań tyle chaotycznych gestów
szamotaniny i przemyśleń

tyle starań o szczerość
tyle udawania

tyle podchodów szpiegowania siebie
bliskich i dalekich znajomych i nieznanych

tyle poznawania nowych krajobrazów
żywych ludzi jak na dłoni
i osiadania na łasce pamięci

tyle gaszenia spojrzeń
uciekających jak w lustro
w nicość własnej twarzy

tyle głuszenia jęku kołysania ciała
obejmowania głowy potrzeby objęcia

tyle innych zajęć

by zakląć samotność

serce Demeter

2010-03-05T13:16:00.000-08:00

płyną przeze mnie pory uczuć

jesień płacze – mięsień komory lewej drga
sypie śnieg – zadymka krwi w prawej ścina się komorze
gdy do przedsionka wkracza wiosna
promienieję krwią serdeczną kwiatów

bolesny jest kołowrót lat

choć nie z kamienia
muszę tłoczyć soki Ziemi
całą wieczność

Prometeusz przygląda się ptakom

2010-03-02T15:31:00.000-08:00

wy lotne

w służbie bogów
czy w niewoli głodu
zmagacie się z wątrobą moją
wieczną

wasz lot
mógłby być stateczny
wasz los
bardziej podniebny

nie trzepotanie
u moich trzewi
trawienie mocy skrzydeł
przy beznadziejnie ponurym zajęciu

bogowie
i wy mylicie się

jest we mnie smakowitszy kąsek

moje płonące oczy

Syzyf ujawnia prawdę

2010-03-01T11:28:00.000-08:00

to były plotki
fanaberie samotnego umysłu
nie tajemnice Olimpu

trud i ból
są czym są
nie karą czy drogą

nie ma zagadki
pustka

nie przekleństwo wysokich ust
lecz źle spełniane życie
zgina mój grzbiet

co mogę uczynić

2010-01-31T14:54:00.000-08:00

nie mogę stworzyć
mogę ocalić

nie mogę wybawić
mogę pomóc wyprostować grzbiet
                            ożywić oczy
                            nazwać

by uleciały jak mgła

wątpliwości

mówi Jim II

2010-01-29T17:43:00.000-08:00

są dni
kiedy nikt nie przychodzi
nie rozlewa szampana
na ziemi
w której leżę

śpiewam wtedy
we had some good times
but they`re gone

mówi Jim I

2010-01-29T17:38:00.000-08:00

nie udałeś się do wrót
o których w dzieciństwie wiedziałeś
że są

nie sprawdziłeś rygli

ani stróża
czy jest
nie poszedłeś ujrzeć

teraz nie wiesz
czy jest Ktoś
kto trzyma dłoń
na klamce drzwi
znad krawędzi świata

światło

2010-01-17T15:45:00.000-08:00

gdy światło po topolach schodząc
siecią witraży zabarwi kościoły
i kiedy wszystkie z posadzki kolory
odkamienieją by wśród pyłów brodzić
wyruszam w oddal jakby gdzieś Ktoś czekał
na spuszczonego ze smyczy człowieka

z podróży

2010-01-15T13:12:00.000-08:00

żegnaj miasteczko
żegnaj dniu

jak pył przydrożny odchodzimy

by wzlecieć znów
by opaść znów

na poruszone wzrokiem Pana krajobrazy

wierność

2010-01-03T04:33:00.000-08:00

Jean Paul i Simone zmarli

jeśli zechcesz możesz być wolny
mówią ich pisma

nie ustrzeżesz się błędu
mówi ich życie

nie jesteś wolny
mówią czasy w których żyli

nie umkniesz losowi
mówi śmierć

te słowa życie historia i ta śmierć
to było ponad siły ich serc
one jednak towarzyszyły im
nie zdradzając

wierność potężna jest

wędrują po bulwarach naszych myśli
ociemniały staruszek Sartre
z cieniem swym - Beauvoir

życzenie

2009-12-29T02:47:00.000-08:00

Ani

niech się otworzy kraj łagodnych wzgórz
krajobraz białych skał wypalonych słońcem

niech opłynie twoje uszy szum potoku
wody z gór żeby pełne były twoje ręce

* * *

2009-12-28T02:25:00.000-08:00

przeznaczę górę którą i dolinę

i strumień który cień jakiego drzewa

do skały jakiej gniazdo przymocuję

mej gołębicy szukającej nieba

wiersz wigilijny

2009-12-25T05:30:00.000-08:00

córeczce

wyobraź drzewko
pod nim konika z uprzężą czerwoną

a gdy przyjazna gwiazda
uniesie nieba niebieską powiekę
i zerknie na wigilijny stół
pomyśl o mnie

ja będę patrzył w głębię wieczoru
tak długo aż konik kopytem zakrzesze

to będzie znak podróży
która nas połączy

co powinno być w niebie

2009-12-22T11:19:00.000-08:00

moja mama
pies Puszek
kaczka której kopniakiem strzaskałem pierś
ryby kórym odebrałem życie
wszystkie muchy pająki żabki i inne stworzenia
sponiewierane przeze mnie
każde źdźbło trawy przygięte pod moim ciężarem
oraz ci wszyscy którym wyrządziłem krzywdę
a o których zapomniałem
nie wyliczywszy ich w tej litanii
bym mógł im zadośćuczynić
tutaj nie potrafiąc
bym mógł prosić o wybaczenie

gdybym znalazł się tam
gdybym znalazł się tam

to z pocałunkiem pewnym
ze swoim biednym dzieciństwem szczęśliwym
to z samym sobą
bo po cóż iść bez siebie gdziekolwiek

łąki w Arles

2009-12-16T11:18:00.000-08:00

zwabione wonią zamąconej wody
odurzone białym iłem błot

małe szatany pożądania
zlatujecie do nóg

cudne komary znad Rodanu
wołacie mojej krwi

jestem u siebie
skoro ktoś mnie pragnie

Blues stanu wojennego

2009-12-13T11:43:00.000-08:00

Niebo dziś,
szare niebo dziś.
Nie mogę, nie wolno mi
w góry dzisiaj iść.
Zabronione jest patrzenie,
patrzenie
ze szczytów w dół.

Ziemię ktoś,
wolną ziemię ktoś
podeptał,
ludzi śledząc wciąż.
W jego celownikach oczu,
w celownikach jego dział
tli się zło.

Nie ma mnie,
naprawdę nie ma mnie.
Mój szpiegu, przyjdź, zobacz, że
śpiewa tylko cień.
Lecz choć spalony w ogniu zdarzeń,
unicestwiony słowem twym,
nie zgadzam się.

Utwór napisałem, jak tytuł wskazuje, w stanie wojennym. Wykonuje się go jak klasycznego bluesa. Nie podejmuję się dziś zagrania i zaśpiewania, ale żeby dać jakieś wyobrażenie, jak to powinno brzmieć, podpowiem, że wokal ma przypominać Johna Mayalla, z dodatkiem Nalepy i Piekarczyka. :) Ostatni wers powtarzamy przechodząc przez trzy akordy. Życzę wszystkim, którzy zechcą się sprawdzić, powodzenia.

próba

2009-12-08T13:26:00.000-08:00

czego szukam tu międy Cavaillon a St. Remy
pod tak samo jak wszędzie milczącym niebem Prowansji

może słodyczy Południa może snu co budzi
może szaleństwa rudego malarza z Północy

coraz mniej w podróży ogrodów coraz więcej cieni
ale tak być musi tak to się hartuje
co podjęte zostało u zarania drogi

każdy ma swoją Syberię i swoją Saharę
i Eden między nimi
i każdy ich szuka

moje dziecięce wędrówki po zaśnieżonych polach
na półokrągłych deskach ociosanych nożem
wypalone w nich pogrzebaczem rowki
ach jak wieloznaczny zostawiały ślad

były nartami z wyprawy Amundsena
traperskim obchodem sideł
ucieczką z mroźnych wzgórz Alaski i równin Syberii

serce kołatało we mgle wyobraźni
oto statek osada jurta pełna skór zostawiona na skale dziewicza żyła złota
pamiętać – północ wzdłuż wzgórz i ku rzece

jej srebro dzwonem w rozpalonej głowie
kazało zdobywać świat

tak ogromny wtedy jeszcze
że tylko wyjść za próg

pragnienie o zmierzchu

2009-10-05T07:49:00.000-07:00

ożywić chciałbym liść dawno opadły
zawrócić wodę co brzegom przeciekła
utrzymać słońce na jesiennym niebie
wygładzić czoło pobrużdżone matki

owoc pokory

2009-10-05T04:31:00.000-07:00

perła w posadzce
między cegłami
świeci

temu
który przyklęknie
pochyli głowę

Miasto

2009-08-18T11:30:00.001-07:00

Winnice twoje kto zna?

Spustoszone wzgórza
proch rozwiany ze spalonych pędów na pieczęci tylko

granatowe grono – wspomnienie cierpkich win Północy

Bieleje żwirowni kość.
Ziemio! Z twego żebra dzisiejsze Jastrowie -
okaleczona przestrzeń: Jastrobet, Ka-Be-Ka, Inwalidzi
- brzydota raju zgorzkniałych ilotów

Pytam ciebie rzeko która mętne wody
przelewasz pod powiekami swych wysokich brzegów:
dokąd wiedziesz nas na tratwie cudzej – naszej ziemi?

Gwdo! Wyszeptaj falę przeznaczenia

Michale

2009-08-16T12:52:00.000-07:00

Kościół pod wezwaniem św. Michała Archanioła w Jastrowiu

* Michał – greckie Michael, hebrajskie Myka`el: "Któż jest
jak Bóg". Archanioł, pogromca Smoka

Nikt. Tej odpowiedzi czekasz
mierząc włócznią w gardziel
smoka. Pradawna nicość
pochłania samą siebie.

Madonna z Czerwonego Kościoła

2009-08-15T08:47:00.000-07:00

Jakże smutna i strapiona

Była Ta błogosławiona

Stabat Mater

Matko Boska Złota Pani Jastrowska

pobladłaś Synek w ramionach drży
my – jak gawiedź Judei – przechodzimy oschli
jeden tylko łotr z krzyża upomina

grzechy nasze wygasiły Twe oblicze
więc przed Tobą pełen winy milczę
modlę się milczeniem by w tej ciszy
nie uronić ani kropli Twoich myśli

jeszcze przed chwilą na ulicy w domu
nie wybaczyłbym z pewnością nikomu
lecz teraz jakże bym mógł złością się unosić
kiedy mnie Mamo o zgodę prosisz

spojrzenie Twoje jest sumieniem naszym
wołaniem Pana przez pustynię czasu
w Twych oczu smutnym świetle
Zbawiciel patrzy w moje serce